Ήμουν 16 και το θυμάμαι πολύ καλά…

Κάθε φορά που εργάζομαι για το μάθημα της Στόχων,
έρχεται στο νου μου η πρώτη συνάντηση της ζωής μου με αστρολόγο (ήταν η Βίκυ Παγιατάκη). Από όλη την συζήτηση που είχαμε, θυμάμαι μόνο αυτό:

Ρωτάω εγώ:
«Θα διαλυθεί αυτή η ομίχλη που έχω στο μυαλό μου»;
Κι αυτή απαντά (με ένα καταφατικότατο νεύμα και παρατεταμένο «ι» στο τέλος):
«Θα διαλυθεί….».

Πέταξα όλα τα άλλα και κράτησα μόνο το «θα διαλυθεί». Ήμουν 16 και το θυμάμαι πολύ καλά.

Από τότε έκανα τα πάντα για να διαλύσω την ομίχλη από το μυαλό μου και μαζί την τεράστια ανασφάλεια που αυτό μου δημιουργούσε.
Έκανα (εννοείται) πολλά λάθη και έχυσα ατελείωτα δάκρυα. Υπήρξαν φορές που νόμιζα πως δεν θα ξανασυνέλθω.

Αυτό που με έσωζε πάντα ήταν το πάθος μου να βρω αληθινό νόημα και στόχο ζωής.
Αυτό με οδήγησε στον πνευματικό μου δάσκαλο (ναι ήμουν από τους τυχερούς που έμειναν κοντά σ’ έναν γκουρού για πολύ πολύ καιρό),
σε ομάδες αυτογνωσίας, στο yì jīng 易經, την κινεζική μεταφυσική και φιλοσοφία, την θεραπευτική…
Μετά από ατελείωτη τριβή με τους σπουδαστές, τους θεραπευόμενους, τις ατελείωτες συνεδρίες και τάξεις,
βλέπω γιατί οι άνθρωποι ενώ επιθυμούν πράγματα, τελικά δεν ταξιδεύουν ποτέ στις δημιουργικές λεωφόρους του Ουρανού!

…Για ποιον λόγο, οι περισσότεροι άνθρωποι, κολλάνε στην αλλαγή που χρειάζεται να γίνει;

Και εδώ φτάνουμε στο βουνό που υψώνεται μπροστά στον καθένα κάποια στιγμή…
Πάμε λοιπόν να χαράξουμε μαζί τα σημάδια που αποκαλύπτουν το δρομολόγιο.

Να δεις καθαρά τί υπάρχει ανάμεσα σε αυτό που επιθυμείς και στην εκπλήρωσή του!
Σε περιμένω με χαρά το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου και ώρες 11:00-13:00

ΥΣ: Θ ακούσεις και δύο λόγια για το τι μας λέει το yi jing (το βιβλίο των αλλαγών και της αμετάβλητης αρχής)
για την νέα χρονιά, αλλά και μεγάλη περίοδο που ακολουθεί.

Δημοσιεύθηκε στην BLOG. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.